To zespół czynności podejmowanych w celu ratowania poszkodowanego będącego w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, wykonywanych przez osobę znajdującą się w miejscu zdarzenia, z wykorzystaniem dostępnych w powszechnym obrocie sprzętów i artykułów medycznych.

Pierwsza pomoc - zespół czynności ratunkowych wykonywanych przez osoby znajdujące się na miejscu zdarzenia.

Podstawowe czynności ratujące życie, powinny być niezwłocznie podjęte przez osobę będącą świadkiem nagłego zdarzenia.

W NASZEJ SZKOLE UCZYMY SIĘ ZASAD UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY WSPÓLNIE Z WIELKĄ ORKIESTRĄ ŚWIĄTECZNEJ POMOCY

 

 

 

Udzielając pierwszej pomocy zawsze postępujemy według schematu.

 

SCHEMAT PIERWSZEJ POMOCY OBEJMUJE NASTĘPUJĄCE CZYNNOŚCI

 

  1. Oceń bezpieczeństwo

 

Zawsze pamiętaj o własnym bezpieczeństwie. Podchodź ostrożnie do poszkodowanego, rozejrzyj się wokół, czy nic ci nie zagraża. Decyzję o ewentualnej ewakuacji rannych podejmij jedynie wtedy gdy grozi im bezpośrednie niebezpieczeństwo (np. pożar, wybuchy, zatrucie) a transport nie będzie zagrażał życiu rannych. Jeżeli Twoim zdaniem istnieje zagrożenie dla Ciebie i nie jesteś w stanie bezpiecznie podejść do miejsca zdarzenia, nie podejmuj działań ratowniczych, ale wezwij jak najszybciej pomoc.

  1. Wołaj o pomoc

Krzycz głośno, w taki sposób, aby zwrócić na siebie uwagę. Jeżeli znajdzie się ktoś w pobliżu, poproś go, aby się zatrzymał, bo być może będzie ci pomocny.

  1. Oceń przytomność poszkodowanego

Połóż swoje dłonie na ramionach poszkodowanego, następnie delikatnie nim potrząsając głośno zadaj pytanie typu: „ Czy mnie słyszysz?” Jeżeli poszkodowany nie odpowiada - znaczy, że mamy do czynienia z osobą nieprzytomną.

  1. Sprawdź, czy poszkodowany oddycha i udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego

U osoby nieprzytomnej język opada na tylną ścianę gardła i może w ten sposób blokować drogi oddechowe. Odchyl głowę poszkodowanego do tyłu, kładąc jedną dłoń na czole, a drugą unieś w górę dolną część żuchwy.

 

Po udrożnieniu dróg oddechowych nachyl się nad poszkodowanym zbliżając swoje ucho do jego ust. Postępuj zgodnie z zasadą: „zobacz, usłysz, poczuj”  zobacz ruch klatki piersiowej  usłysz wymianę powietrza z otoczeniem /wdech, wydech/  poczuj ruch powietrza na swoim policzku.

Wykonuj powyższe czynności nie dłużej niż przez 10 sekund - powinieneś w tym czasie usłyszeć przynajmniej 2 oddechy. Jeśli nie jesteś pewny czy oddech jest wyczuwalny, lub zauważyłeś jedynie pojedyncze westchnięcia, postępuj tak, jak gdyby poszkodowany nie oddychał.

 

  1. Jeżeli po 10 sekundach uznasz, że nie ma oddechu... Wezwij pomoc

 

Dzwoniąc na 999 lub 112 poinformuj:

- gdzie się znajdujesz / w miarę możliwości dokładny adres -nazwa miejscowości, dzielnicy, ulicy, numer domu, mieszkania lub nazwa instytucji, charakterystyczne elementy otoczenia

- ilu jest poszkodowanych / pozwoli to na wysłanie potrzebnej liczby zespołów ratowniczych. Jeden zespół pogotowia ratunkowego ma zwykle możliwość transportu tylko jednej osoby poszkodowanej

- co się stało / np. czy poszkodowany jest nieprzytomny? czy oddycha?/ możliwie pełna informacja pozwala skierować do miejsca zdarzenia adekwatną do sytuacji pomoc specjalistyczną oraz daje możliwość konsultacji telefonicznej z fachowcem.

 

UWAGA !!! Nigdy nie rozłączaj się pierwszy! Być może dyspozytor będzie chciał zapytać o coś jeszcze.

 

  1. Przystąp do ucisków klatki piersiowej poszkodowanego

 

- znajdź miejsce ucisku - środek klatki piersiowej (1/3 dolnej części mostka)  połóż nasadę nadgarstka swojej ręki w tym miejscu  następnie połóż drugą rękę na pierwszej

- łokcie wyprostowane

- uciskaj rytmicznie klatkę piersiową 30 razy na głębokość 5 - 6 cm

 

  1. Wykonaj oddechy ratownicze

 

- odchyl głowę poszkodowanego

- utrzymuj drożność dróg oddechowych

- nabierz powietrza

- obejmij swoimi ustami usta poszkodowanego

- zaciśnij nos poszkodowanego

- wykonaj 2 spokojne wdechy

- oceń czy podczas wykonywania wdechu unosi się klatka piersiowa poszkodowanego, jeżeli tak, to znaczy, że wdech jest skuteczny

Prowadź resuscytację w proporcji 30 uciśnięć i 2 oddechy na zmianę, w tempie około 100 uciśnięć na minutę. Pamiętaj, że przerwy pomiędzy uciśnięciami i oddechami mają być jak najkrótsze. To warunkuje efektywność Twoich działań.

UWAGA!!!

Jeśli z jakichkolwiek powodów nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych (np. brak maseczki, krwawienie w obrębie jamy ustnej), możesz pominąć oddechy. Wtedy cały czas uciskaj klatkę piersiową. Resuscytację należy prowadzić do :

- przyjazdu Pogotowia Ratunkowego

- przywrócenia prawidłowego oddechu  wyczerpania sił ratownika

- momentu, kiedy wystąpi zagrożenie dla wykonującego resuscytacji.

 

  1. Pozycja bezpieczna

 

Jeśli poszkodowany ma zachowane oddychanie (wyczuwalny oddech), ale jest nieprzytomny i o ile brak jest urazów), ułóż go w pozycji bezpiecznej. Pozycja ta umożliwia naturalne udrożnienie górnych dróg oddechowych (język i podniebienie miękkie nie zapada się na tylną ścianę gardła) oraz zabezpiecza przed ewentualnym zachłyśnięciem zawartością żołądka przy wymiotach.

Z myślą o fizycznie słabym ratowniku i ciężkim poszkodowanym, opracowano specjalną technikę układania poszkodowanego na boku.  bliższą siebie rękę poszkodowanego zegnij pod kątem prostym  dalszą od siebie rękę poszkodowanego spleć ze swoją dłonią  dalszą nogę poszkodowanego zegnij w kolanie i dociśnij ją na swoją stronę do podłoża  sprawdź czy osoba nadal oddycha  kontroluj co minutę oddech  jeśli nieprzytomny wymaga długotrwałego ułożenia w pozycji bocznej należy zmieniać ułożenie ciała co około pół godziny przekładając na drugi bok (lustrzane odbicie pierwszej pozycji). Długotrwałe utrzymanie pozycji bezpiecznej na jednym boku może prowadzić do niedokrwienia ramienia lub nawet przejściowego porażenia nerwów splotu barkowego.

 

ŁAŃCUCH PRZEZYCIA – NIEZBĘDNE CZYNNOŚCI, KTÓRE WYKONUJEMY ABY URATOWAĆ KOMUŚ ŻYCIE

 

 

PAMIĘTAJ, ŻE I TY MOŻESZ URATOWAĆ KOMUŚ ŻYCIE

 

Pozdrawiam

Joanna Dziuba